Jezus Jest Tu
 

 


Biografia

Biografia


Życie przed kapłaństwem
Urodzony 3 sierpnia 1901 w miejscowości Zuzela nad Bugiem. W 1920 wstąpił do seminarium duchownego we Włocławku i po 4 latach studiów przyjął święcenia kapłańskie z rąk bp. W. Owczarka.


Kapłaństwo
W latach 1925-1929 kontynuował studia na Wydziale Prawa Kanonicznego Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego, które uwieńczył doktoratem na temat "Prawa rodziny, Kościoła i państwa do szkoły". Od 1932 pełnił obowiązki redaktora naczelnego miesięcznika "Ateneum Kapłańskie" we Włocławku, a jednocześnie kierował sodalicją mariańską, prowadził chrześcijański uniwersytet robotniczy i rozwijał pracę społeczno-oświatową w chrześcijańskich związkach zawodowych.

Po wybuchu II wojny światowej z polecenia bp. M. Kozala ukrywał się przed gestapo. W okresie powstania warszawskiego pełnił funkcję kapelana grupy Kampinos AK, działającej w Laskach, oraz kapelana szpitala powstańczego pod pseudonimem Radwan III.


Biskupstwo
Po zakończeniu wojny wrócił do Włocławka, gdzie reorganizował seminarium duchowne i pełnił obowiązki rektora. W 1946 papież Pius XII mianował go biskupem lubelskim. Sakrę biskupią otrzymał z rąk kardynała Augusta Hlonda, prymasa Polski. W swoim herbie biskupim umieścił słowa Soli Deo (Jedynemu Bogu). Służba Bogu samemu przez Maryję była widoczna w całym jego życiu. W Zapiskach więziennych kard. S. Wyszyńskiego możemy odczytać pewną syntezę jego maryjności. Początki tej maryjności sięgają domu rodzinnego: "Wcześnie – napisał – straciłem matkę rodzoną, która miała szczególne nabożeństwo do Matki Ostrobramskiej, dokąd jeździła z pielgrzymką, jeszcze z Zuzeli. Mój ojciec natomiast ciągnął zawsze na Jasną Górę. Cześć Matki Bożej w życiu domowym była bardzo rozwinięta. Często odmawialiśmy wspólnie różaniec w godzinach wieczornych".


Arcybiskupstwo
Po śmierci kardynała Augusta Hlonda w 1948 Wyszyński mianowany został arcybiskupem metropolitą gnieźnieńskim i warszawskim, prymasem Polski. W 1953 papież Pius XII mianował go kardynałem - członkiem kolegium kardynalskiego. Jako jedyny polski kardynał brał udział w czterech konklawe. Podczas konklawe w 1958 roku oddano na niego kilka głosów. Podczas tego konklawe, jak i następnego w 1963 roku był jedynym przedstawicielem Europy Wschodniej.

We wczesnych latach pięćdziesiątych, w okresie napięć między państwem a Kościołem, władze komunistyczne osadziły kard. Wyszyńskiego w areszcie – kolejno: w Rychwałdzie Królewskim, Stoczku Warmińskim, Prudniku i Komańczy. W ostatnim miejscu swego odosobnienia 16 maja 1956 napisał tekst Jasnogórskich Ślubów Narodu Polskiego. Według prymasa droga ta, wśród cierpień osobistych i całego narodu prowadziła od zawierzenia siebie po oddanie w niewolę miłości Maryi całej Polski i wszystkich jej synów, gdziekolwiek żyją.

26 października 1956 został zwolniony z odosobnienia. W latach 1957-1966 przeprowadził obchody tysiąclecia chrztu Polski. Brał udział w pracach Soboru Watykańskiego II. W latach osiemdziesiątych, w dobie polskiego sierpnia, w trosce o pokój i dobro narodu, ustawicznie wzywał do rozwagi i odpowiedzialności.

Śmierć i pogrzeb
Stefan Wyszyński zmarł w czwartek 28 maja 1981 roku, w dniu w którym Kościół katolicki obchodził uroczystości Wniebowstąpienia Pańskiego. 6 dni wcześniej po raz ostatni wystąpił publicznie, otwierając obrady Rady Głównej Episkopatu Polski.

Został pochowany 31 maja 1981 w krypcie arcybiskupów katedry św. Jana w Warszawie. Jego pogrzeb, nazywany także królewskim, zgromadził w stolicy tysiące ludzi, zarówno wierzących jak i niewierzących.


Represje
25 września 1953 został aresztowany w ramach represji państwa wobec Kościoła katolickiego.

Polityka władz PRL, jako rządu satelitarnego ZSRR, zmierzała do złamania opozycji i wszelkich niezależnych instytucji, z których jako jedyną pozostał Kościół katolicki. W tym celu podjęto kroki aby podporządkować sobie kardynała Wyszyńskiego. Sprawą zajęły się służby bezpieczeństwa wyszkolone i kierowane przez NKWD, poprzez izolację prymasa i wyrafinowane tortury psychiczne. Ks. prymas uwięziony został z siostrą zakonną i ks. Stanisławem Skorodeckim.


Miejsca więzienia prymasa
Rywałd (25 września 1953 – 12 października 1953)
Stoczek Klasztorny (12 października 1953 – 6 października 1954)
Prudnik (6 października 1954 – 27 października 1955)
Komańcza (27 października 1955 – 28 października 1956)
Zwolniony w 1956.


Prymas Tysiąclecia
Po śmierci nazwany Ojcem Narodu i Prymasem Tysiąclecia.

W Warszawie od 1 października 1999 istnieje szkoła wyższa nosząca imię prymasa – Uniwersytet Kardynała Stefana Wyszyńskiego, przekształcony z Akademii Teologii Katolickiej.

W 2000 wszedł na ekrany kin polski film poświęcony życiu i pracy Stefana Wyszyńskiego pt. "Prymas. Trzy lata z Tysiąca" z Andrzejem Sewerynem w roli głównej.

Ceniąc jego zasługi, Sejm RP 25 października 2000 ogłosił rok 2001 Rokiem Kardynała Stefana Wyszyńskiego. Przyjęto wówczas uchwałę następującej treści: "W setną rocznicę urodzin Kardynała Stefana Wyszyńskiego Sejm Rzeczpospolitej Polskiej pragnie uczcić tego wielkiego Polaka, kapłana i męża stanu, którego życie i działalność wpisały się trwale do historii naszej Ojczyzny. Jego nauka, myśl społeczna i wzór patriotyczny pozostają aktualne i mają szczególne znaczenie dla odrodzenia Trzeciej Rzeczpospolitej. Oddając hołd i szcunek wybitnemu Polakowi, Sejm Rzeczpospolitej Polskiej ogłasza rok 2001 Rokiem Kardynała Wyszyńskiego."


Proces beatyfikacyjny
Z inicjatywy papieża Jana Pawła II w 1986 rozpoczął się proces beatyfikacyjny Sługi Bożego Stefana Kardynała Wyszyńskiego.


Związki z Karolem Wojtyłą
Miał duży udział w wyborze Karola Wojtyły na papieża. W latach 1980-1981 pośredniczył w rozmowach między władzami PRL, a Solidarnością.

Jan Paweł II w swoim testamencie wspomina Wielkiego Prymasa słowami:

"Kiedy w dniu 16 października 1978 konklawe kardynałów wybrało Jana Pawła II, Prymas Polski kard. Stefan Wyszyński powiedział do mnie: «zadaniem nowego papieża będzie wprowadzić Kościół w Trzecie Tysiąclecie». Nie wiem, czy przytaczam to zdanie dosłownie, ale taki z pewnością był sens tego, co wówczas usłyszałem. Wypowiedział je zaś Człowiek, który przeszedł do historii jako Prymas Tysiąclecia. Wielki Prymas. Byłem świadkiem Jego posłannictwa, Jego heroicznego zawierzenia. Jego zmagań i Jego zwycięstwa. «Zwycięstwo, kiedy przyjdzie, będzie to zwycięstwo przez Maryję» – zwykł był powtarzać Prymas Tysiąclecia słowa swego Poprzednika kard. Augusta Hlonda."